Erotisk novelle
Oppgaven:
Eit spel med fienden
Vandrelaust gjekk han nedover Karl Johans gate. Dei gråblå skyene låg som eit teppe over den elles så travle byen, og frosten hindra alt liv frå å utfolde seg. Han såg seg raskt over skuldra og fortsette gåinga med hurtige steg. Han gikk bøygd og skjulte hovudet under ein svart skinnhatt. Isolert frå alt omkring. Den brune frakken hans varma den korte kroppen og skjerma han mot omverda. Bak han gjekk eit gammalt ektepar og han kunne så vidt skimte kjærleiken som hang som ein tråd frå den eine handa til den andre. Han stakk den venstre handa i lomma og trakk opp ein liten kvit adresselapp. Lyset frå gatelykta fekk han til å stoppe opp. Han såg seg ein gong til over skuldra før han smatt rundt hjørnet til Dronningas gate. Var det nokon som såg han? Han rakk ikkje opne lappen før han blei avbrote. ?Fredrik Ramm??. Han snudde seg raskt og kjente hjartet slå i brystet. ?Ja, det er meg?, svarte han og såg rett inn i auga til ei vakker brunette. Han stakk lappen tilbake i lomma. Ho smila eit skeivt smil, snudde seg og gjekk oppover ei trapp med korte langsame steg. Det brune håret la seg som sateng nedover dei markerte skuldrene hennar og dei brune beina sto i kontrast til dei kvite skoa. Skjørtet var lårkort, noko som gav han fri utsikt. Han gjekk slavisk etter. Veggene var grøne og virka roande på hans forstyrra sinn. Når dei var kome på toppen av trappeoppsatsen, var han sliten. Brunetta snudde seg og gav han eit lurt smil. Fredrik Ramm smila tilbake. Ho var akkurat som han hugsa. Caroline Schweigaard Nicolaysen. Han småsprang etter ho inn døra og begge så seg tilbake for å forsikre seg om at ingen hadde gått etter dei. Døra smalt igjen og etterlet seg en klang som fylte heile rommet. Caroline sine leppar møtte hans før han hadde rukket å sparke av seg den siste skoa og han kjente trengselen bre seg i heile kroppen. Dei fyldige leppene hennar omfamna han sine i eit uavbrote kyss, som vara i ein evigskap. Ho var så mjuk, så tender. Caroline valsa elegant bakover heilt til ho satt med opne bein på den raude puffen. Armane var tilbakelent og ho hadde eit rolig og komfortabelt uttrykk. Ho smila lurt. Fredrik Ramm sparka av seg den siste skoa og satt seg på kne ved sida av ho. Med sterke armar spreidde han beina hennar meir. Caroline kasta det kastanjebrune håret bakover og spente musklane i heile kroppen. Ho hadde blondeundertøy på seg, kvitt med raude blonder. Fredrik Ramm skjøv hindringa til side og forsynte seg av fruktene. ?Er dette rett??, spurte Caroline. Fredrik Ramm stoppa opp med sitt intense arbeid og så opp. Han ignorerte spørsmålet og fortsette med arbeidet sitt. Caroline kasta omsynslaust på hovudet og brydde seg ikkje noko meir om svaret ho venta. Ho kneppa opp den lyseraude blusen og let to velforma bryst kome til syne. Dei strutta i lyst, og Fredrik Ramm følte ein større trong enn nokosinne tidligare. Ho var så fin, så intens. Caroline reiste seg og let sin utvalte bli værande på det kalde betong golvet. Ein naken togn ble sittande og nistire på det valsande klenodiet som forsvann bak ei lukka dør. Han reiste seg og gjekk etter. Inn bak lukka dørar hadde Caroline lagt seg godt til rette på kvitt sateng med beina spreidd og med eit uttrykk som oste av lyst og intensitet. Veggene var kledd med grøn og brun tapet og vindauga dekt med gule gardiner. På nattbordet sto det eit bryllaupsbilde frå 1927. Caroline sto vakkert oppstilt i ein vakker kjole, og ved hennar høgre side sto mannen ho akkurat hadde lova å vere tro mot til evig tid. Fredrik Ramm smilte, han hadde aldri likt Sigurd Hoel.
Denne stilen fikk jeg 6 på, min beste karakter i nynorsk noensinne!
Hva syns du?
På trettitalet gjekk det for seg ein moraldebatt som blant anna dreidde seg om erotiske skildringar i litteraturen. Fredrik Ramm kritiserte blant anna Sigurd Hoel og Rolf Stenersen for å skrive «sadistiske» og «svinske» bøker. Skriv ei småerotisk novelle der hovudpersonen heiter Fredrik Ramm.
Eit spel med fienden
Vandrelaust gjekk han nedover Karl Johans gate. Dei gråblå skyene låg som eit teppe over den elles så travle byen, og frosten hindra alt liv frå å utfolde seg. Han såg seg raskt over skuldra og fortsette gåinga med hurtige steg. Han gikk bøygd og skjulte hovudet under ein svart skinnhatt. Isolert frå alt omkring. Den brune frakken hans varma den korte kroppen og skjerma han mot omverda. Bak han gjekk eit gammalt ektepar og han kunne så vidt skimte kjærleiken som hang som ein tråd frå den eine handa til den andre. Han stakk den venstre handa i lomma og trakk opp ein liten kvit adresselapp. Lyset frå gatelykta fekk han til å stoppe opp. Han såg seg ein gong til over skuldra før han smatt rundt hjørnet til Dronningas gate. Var det nokon som såg han? Han rakk ikkje opne lappen før han blei avbrote. ?Fredrik Ramm??. Han snudde seg raskt og kjente hjartet slå i brystet. ?Ja, det er meg?, svarte han og såg rett inn i auga til ei vakker brunette. Han stakk lappen tilbake i lomma. Ho smila eit skeivt smil, snudde seg og gjekk oppover ei trapp med korte langsame steg. Det brune håret la seg som sateng nedover dei markerte skuldrene hennar og dei brune beina sto i kontrast til dei kvite skoa. Skjørtet var lårkort, noko som gav han fri utsikt. Han gjekk slavisk etter. Veggene var grøne og virka roande på hans forstyrra sinn. Når dei var kome på toppen av trappeoppsatsen, var han sliten. Brunetta snudde seg og gav han eit lurt smil. Fredrik Ramm smila tilbake. Ho var akkurat som han hugsa. Caroline Schweigaard Nicolaysen. Han småsprang etter ho inn døra og begge så seg tilbake for å forsikre seg om at ingen hadde gått etter dei. Døra smalt igjen og etterlet seg en klang som fylte heile rommet. Caroline sine leppar møtte hans før han hadde rukket å sparke av seg den siste skoa og han kjente trengselen bre seg i heile kroppen. Dei fyldige leppene hennar omfamna han sine i eit uavbrote kyss, som vara i ein evigskap. Ho var så mjuk, så tender. Caroline valsa elegant bakover heilt til ho satt med opne bein på den raude puffen. Armane var tilbakelent og ho hadde eit rolig og komfortabelt uttrykk. Ho smila lurt. Fredrik Ramm sparka av seg den siste skoa og satt seg på kne ved sida av ho. Med sterke armar spreidde han beina hennar meir. Caroline kasta det kastanjebrune håret bakover og spente musklane i heile kroppen. Ho hadde blondeundertøy på seg, kvitt med raude blonder. Fredrik Ramm skjøv hindringa til side og forsynte seg av fruktene. ?Er dette rett??, spurte Caroline. Fredrik Ramm stoppa opp med sitt intense arbeid og så opp. Han ignorerte spørsmålet og fortsette med arbeidet sitt. Caroline kasta omsynslaust på hovudet og brydde seg ikkje noko meir om svaret ho venta. Ho kneppa opp den lyseraude blusen og let to velforma bryst kome til syne. Dei strutta i lyst, og Fredrik Ramm følte ein større trong enn nokosinne tidligare. Ho var så fin, så intens. Caroline reiste seg og let sin utvalte bli værande på det kalde betong golvet. Ein naken togn ble sittande og nistire på det valsande klenodiet som forsvann bak ei lukka dør. Han reiste seg og gjekk etter. Inn bak lukka dørar hadde Caroline lagt seg godt til rette på kvitt sateng med beina spreidd og med eit uttrykk som oste av lyst og intensitet. Veggene var kledd med grøn og brun tapet og vindauga dekt med gule gardiner. På nattbordet sto det eit bryllaupsbilde frå 1927. Caroline sto vakkert oppstilt i ein vakker kjole, og ved hennar høgre side sto mannen ho akkurat hadde lova å vere tro mot til evig tid. Fredrik Ramm smilte, han hadde aldri likt Sigurd Hoel.
Denne stilen fikk jeg 6 på, min beste karakter i nynorsk noensinne!
Hva syns du?
- Lykketrollet-
18.mai.2009 kl.09:27
Likte den utrolig godt
Katrine KUL Mikkelsen
18.mai.2009 kl.10:03
Katrine KUL Mikkelsen
18.mai.2009 kl.10:17
skulle ønske jeg var russ i oslo da, tror det er mer liv der.. menmen
deilig å ikke ha på russeklær mer, ble ganske så lei av den buksa
Bygdejenta
18.mai.2009 kl.10:30
Vikkebekke
18.mai.2009 kl.12:07
Ronja Gujord
18.mai.2009 kl.12:59
Øydis
20.mai.2009 kl.16:28
21.mai.2009 kl.23:34